دوستان سلام با شعر زیبایی از فروغ عزیز به روز میشوم.البته به مناسبت روز تولدم(چه از خود راضی نه؟)                       اه ای زندگی منم که هنوز/باهمه پوچی از تولبریزم.             نه به فکرم که رشته پاره کنم/نه برانم که ازتو بگریزم

همه ذرات جسم خاکی من/از تو   ای شعرگرم در سوزند.  اسمانها ی صاف رامانند /که لبالب زباده ی روزند.من ترادرتو جستجو کردم/نه دران خوابهای رویایی.دردو دست تو سخت کاویدم پرشدم  پرشدم  ززیبایی.پرشدم ازترانه های سیاه/پرشدم ازترانه های سپید. ازهزاران شراره های نیاز/ازهزاران جرقه های امید.حیف ازان روزهاکه من باخشم/به توچون دشمنی نظرکردم.پوچ پنداشتم فریب ترا/زتوماندم  ترا هدردادم.غافل ازانکه توبجایی ومن/همچو ابی روان درگذرم.گمشده درغبار شوم زوال/ره تاریک مرگ می سپرم.اه ای زندگی من اینه ام/ازتو چشمم پرازنگاه شود.ورنه گر مرگ بنگرد درمن/روی اینه سیاه شود.عاشقم.عاشق ستاره ی صبح/عاشق ابرهای سرگردان.عاشق روزهای بارانی/عاشق هرچه نام توست بران......امیدوارم زندگی به همه ی شما لبخند بزند.